السيد الخميني
48
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى )
شرط چهارم : آن كه ظرف آب وضو مباح باشد . شرط پنجم : آن كه ظرف آب وضو طلا و نقره نباشد . مسأله 273 - اگر آب وضو در ظرف غصبى است و غير از آن ، آب ديگرى ندارد بايد تيمم كند و چنانچه با آن آب وضو بگيرد باطل است . و اگر آب مباح ديگرى دارد چنانچه در آن ظرف غصبى ، وضوى ارتماسى بگيرد و يا با آن ظرف ، آب به صورت و دستها بريزد وضويش باطل است ، ولى اگر با كف دست ، آب از آن ظرف بردارد و به صورت و دستها بريزد وضويش صحيح است ، اگرچه از جهت تصرف در ظرف غصبى ، فعل حرام ، مرتكب شده است ، و وضوى او از ظرف طلا و نقره ، به احتياط واجب مثل وضوى از ظرف غصبى است . مسأله 274 - اگر در حوضى كه مثلًا يك آجر يا يك سنگ آن غصبى است وضو بگيرد صحيح است ولى اگر وضوى او تصرف در غصب حساب شود گناهكار است . مسأله 275 - اگر در صحن يكى از امامان يا امامزادگان كه سابقاً قبرستان بوده حوض يا نهرى بسازند ، چنانچه انسان نداند كه زمين صحن را براى قبرستان وقف كردهاند وضو گرفتن در آن حوض و نهر اشكال ندارد . شرط ششم : آن كه اعضاى وضو موقع شستن و مسح كردن ، پاك باشد . مسأله 276 - اگر پيش از تمام شدن وضو جايى را كه شسته يا مسح كرده نجس شود ، صحيح است . مسأله 277 - اگر غير از اعضاى وضو جايى از بدن نجس باشد ، وضو صحيح است . ولى اگر مخرج را از بول يا غائط تطهير نكرده باشد اولى آن است كه اول آن را تطهير كند بعد وضو بگيرد . مسأله 278 - اگر يكى از اعضاى وضو نجس باشد و بعد از وضو شك كند كه پيش از وضو آنجا را آب كشيده يا نه ، چنانچه در موقع وضو ملتفت پاك بودن و نجس